Johan Creylman

Helgoland 2012

johan — 2012-02-20 10:40:00

Wat verleden jaar spijtig genoeg niet kon doorgaan wegens omstandigheden, staat dit jaar weer op mijn programma. In mei ga ik samen met een broer van mij richting Helgoland om er Jan Van Genten en andere soorten te gaan fotograferen.

Helgoland ligt in de Duitse Bocht, relatief ver (70 km) uit de kust in de Noordzee en het behoort tot de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein. Het eiland meet 1,7 km� en telt ongeveer 1.130 inwoners. Het beschikt over een klein strand, maar is vooral bekend om zijn roodgekleurde rotskust die tot 61 meter hoog uit zee omhoog rijst, en om de (nu door omvallen bedreigde) rotspunt de Lange Anna. Het eiland geniet aanzienlijke faam bij natuur- en vooral vogelliefhebbers omdat het een belangrijke broed- en pleisterplaats is voor zeevogels uit het Noordzeegebied en voor trekvogels van verder noordelijk.

Spanje 2012

johan — 2012-01-06 09:34:00

Dit jaar leiden onze wegen terug naar Spanje welbepaald Andalusi�.
Waarom terug naar Andalusi�? De reden is dat ik ten eerste: twee jaar terug wegens omstandigheden te weinig heb gezien van de streek en de tweede: dat ik een laptopcrash heb gehad en ik alle foto's van toen kwijt ben (behalve deze op de site), te laat aan een back up gedacht. Daarom keer ik terug naar deze prachtige streek.

Vooreerst een paar dagen Sevilla waarna we richting El Rocio vertrekken. Dit dorpje is gelegen aan het Parque nacional de Do�ana. Een belangrijk natuurgebied aan de Atlantische kust aan de monding van de Guadalquivir. Er liggen zoutmeren en lagunes, de "marismas". Hier vinden we 20 soorten zoetwatervis, 11 amfibie�n, 21 reptielen, 37 zoogdieren en 360 soorten vogels waarvan er 127 broeden in het park. Een vogelsoort die men hier kan vinden is de roze flamingo. Na een paar dagen hier te hebben verbleven gaat de reis verder naar Los Ca�os de Meca, (http://madreselva.grupocalifa.com/) dit aan de kust gelegen dorpje ligt halverwege tussen Cadiz en Tarifa. Tarifa is het zuidelijkste punt van het vaste land van Spanje, de straat van Gibraltar. Dit is een van de beste plekken in Europa om dolfijnen, orka's en walvissen te spotten.

Het voedselrijke water van de Straat van Gibraltar is het leefgebied van verschillende soorten walvissen en dolfijnen. Er komen zeven soorten walvissen en dolfijnen voor in de Straat van Gibraltar. Vier daarvan verblijven hier het hele jaar: de gewone dolfijn, de griend walvis, de tuimelaar en de gestreepte dolfijn. Orka's komen in juli en augustus naar de Straat van Gibraltar om de duizenden blauwvintonijnen op te wachten die dan terugkeren uit de Middellandse Zee. Potvissen zijn van maart tot juli aanwezig om op diepte te jagen op reuzeninktvis. En vinvissen passeren de zeestraat tussen mei en juli op doortocht van de Atlantische Oceaan naar de Middellandse Zee en vice versa. Als laatste reizen wij verder richting Cortijo El Guarda (www.el-guarda.com) is een authentieke, 500 jaar oude Spaanse boerderij. Prachtig gelegen op het platteland met mooie vergezichten. De cortijo ligt nabij bekende witte dorpen zoals Alcala del Valle, Sentenil en Olvera en is centraal gelegen in de provincie Andalusi�. Van hieruit is er de mogelijkheid om verschillende natuurreservaten te bezoeken, waaronder de meren van Campillos, het Natuurpark Sierra de Grazalema alsook de route van de witte bergdorpen te verkennen. Deze route laat je kennis maken met het authentieke Andalusi� : een overweldigende natuur, prachtige dorpen, bekend om hun nauwe straatjes, steile hellingen, kleine pleintjes, patios en decoratieve bloempotten.

Vervelen zit er niet in en ook al zijn wij iets meer dan twee weken onderweg, er zal steeds tijd te kort zijn. Foto's en verslag hierover zullen snel verschijnen na onze terugkomst.

Johan

michiel — 2011-08-08 11:43:00

Biografie

Johan Creylman 11 juni 1959

Ik woon in Ternat samen met mijn echtgenote en mijn dochter. Beroepshalve spoor ik dagelijks naar Brussel alwaar ik werk bij de Nationale Bank van Belgie.

Mijn woonlocatie, ongeveer een 20-tal kilometer van Brussel, is niet echt de ideale omgeving om aan natuurfotografie te doen. De bestaande natuurgebieden zijn er klein en er valt dan ook niet veel te fotograferen; hierdoor ben ik meestal genoodzaakt om andere oorden op te zoeken; de Ardennen, de Vlaamse kust. Wat ooit begon met een paar foto's per jaar, is inmiddels uitgegroeid tot een ware passie met jaarlijks een groot aantal aan megabytes, ja zelfs gigabytes foto's. Ik laat jullie dan ook graag meegenieten van wat er zoal loopt, vliegt en zwemt rondom ons. Ik hoop hiermee de mensen een beetje bewuster te maken om zuiniger om te gaan met ons milieu, om respect op te brengen voor dier en mens.

Ik wens jullie alvast veel kijk en leesgenot toe. Kom zeker op tijd nog eens terug naar mijn site want ik publiceer met regelmaat nieuwe foto's.

Met vriendelijke groeten.
Johan

Materiaal

Nikon D300S met Nikon Battery Grip.
Nikon D80 met Nikon Multi Power Battery Pack.
Nikon AF-S II 500mm f 4
Nikon AF-S II 300mm f 2.8
Nikon AF-S VR 70-200mm f2.8
Nikon teleconverter AF-S TC-1.4EII
Nikon AF-S 18-70mm f 3.5-4.5ED
Velbon statief sherpa pro CF-730 (Neo Camangue 730)
Manfrotto schommelkop 3421
SanDisk SD kaarten 1Giga - 2 Giga - 8 Giga
Sandisk CF kaarten 8Giga
Nikon afstandsbediening ML-L3
Phottix WXD-188 afstandsbediening
ThinkTank airport security 2.0

Foto's

Alle foto's zijn genomen in de vrije natuur met respect voor de rust van de dieren en andermans goed. Op alle foto's rust een copyright� Johan Creylman. Indien er toch interesse mocht zijn, gelieve mij vrijblijvend te contacteren: <a href="mailto:johan.creylman@telenet.be">johan.creylman@telenet.be</a>.

Home

michiel — 2011-08-08 11:27:00

<div class="introtekst" align="center">

HELGOLAND 2012

Foto's op de site (fotogalerij - Helgoland)
Binnenkort verslag.

Jan van Gent

</div><br>

Ree�nbronst 2011

johan — 2011-08-04 07:00:00

Reewild is niet gebonden aan uitgestrekte bosgebieden! Het voelt zich overal thuis waar het dekking, voedsel, rust en veiligheid kan vinden. Reewild is een typische bewoner van het zogenaamde parklandschap of de bosrandzone. Het vestigt zich bij voorkeur in gebieden waar dichte, ondoordringbare kreupelbosjes afgewisseld worden met akkers en weilanden, onderling verbonden door hagen en begroeide wallen. Dergelijke biotopen bieden het de meeste afwisseling qua voedsel. Want ree�n zijn heel kieskeurige knabbelaars die, liever dan in een malse weide hun kostje bijeen grazen, hier en daar wat kruiden, knopen, blaadjes enz. snoepen. Ook eikels, bessen, paddestoelen, bloemen, allerlei jonge scheuten e.d. worden met smaak verorberd.
Ree�n zullen het best gedijen en zullen zich ook het liefst vestigen op de plaats waar ze dat allemaal kunnen vinden.

Vanaf half juni wordt er, in de sociaal evenwichtige populaties, nog maar weinig geveegd en gekrabd. Op enkele toevallige grensoverschrijdingen na heerst er een gewapende vrede. In deze periode krijgen we onze ree�n slechts moeilijk te zien. De rustperiode is nuttig voor het vergaren van voldoende reserve voor de komende bronst.
Ongeveer half juli begint voor de reebokken een tweede activiteitsperiode, de bronsttijd. Rond 1 augustus wordt er een hoogtepunt bereikt. De duur hangt in grote mate af van het weer.
Het vegen en krabben neemt weer toe, evenals de agressiviteit. Meestal worden eerst ��njarige geiten, de smalree�n, bronstig. Nadien volgen de voerende geiten. Een reegeit blijft 3 � 5 dagen bronstig. De geit probeert allereerst een reebok door geurverspreiding aan te trekken. Tevens gebruikt ze ook een lokgeluid, het fiepen. Een geit fiept trouwens ook om contact met haar kalveren te onderhouden.
Als een bok een geurspoor van een bronstige reegeit kruist, gaat hij naar haar op zoek. De eerste dagen laat ze zich niet te dicht benaderen. De bok volgt haar echter overal waar ze zich begeeft. Dat mondt uit in een echte jacht waarbij beide ree�n dicht achter elkaar draven en galopperen. De bok kucht en kreunt. Hij drijft de geit met zijn neus vlak tegen haar achterhand kriskras doorheen zijn gebied, zowel �s nachts als overdag.

Telkens de geit halt houdt probeert de bok op haar te klimmen. Het is echter pas rond de derde dag dat de geit definitief blijft stilstaan. Het dekken of beslaan duurt slechts enkele seconden.
Na een dag of wat vermindert de wederzijdse belangstelling. De geit keert eventueel terug naar haar kalveren die ze gedurende deze periode alleen gelaten heeft. De bok blijft in zijn territorium verder uitkijken naar een nieuwe gezellin.

Camargue en Provence 2011

johan — 2010-08-25 13:13:00

Woensdag 15 juni 2011

`s Morgens om 04u30 slaan wij de deur van onze woning achter ons dicht en begint

onze reis richting Zuid-Frankrijk, meer bepaald richting Camarque en de Provence; benieuwd wat het brengen zal want het is de eerste maal deze richting uit. Daar het vroeg in de morgen is hebben wij het geluk om op een paar plaatsen langs de snelweg een hinde en ree�n te zien.
Onze reis gaat over Luxemburg, Metz � Dijon en tenslotte Lyon waar onze eerste overnachtingplaats ligt. Ons eerste hotel ligt in Jons alwaar wij een uitzicht hebben op de Rh�ne. Na een rustige nacht zetten wij onze reis verder richting Camarque.

Donderdag 16 juni 2011

Onderweg talrijke waarneming van wouwen, kiekendieven en zelfs drie zwarte ooievaars. In Orange krijgen wij voor de eerste maal de Mont Ventoux in het oog maar deze laten wij letterlijk en figuurlijk links liggen voor een later tijdstip; wij rijden verder via Nimes en zitten op een boogscheut van de Camarque. Het warme weer nodigt ons uit om een eerste terrasje te doen maar daar het nog voormiddag is, houden wij het bij een lekkere straffe espresso. Rond het terras fladderen enkele koninginnepages ons om de oren. Na onze weg te hebben verder gezet, valt het op dat hoe dichter je bij de Camarque komt, hoe vlakker het landschap wordt. Eenmaal op de hoofdweg richting Saintes-Mari�s-de-la-Mer kom je stilaan in de Camarque terecht. Links en rechts ziet men de rijstvelden waarin koereigers druk aan het zoeken zijn naar een hapklare brok; onderweg gestopt om er eentje te platen wat niet zo eenvoudig is op een nogal drukke baan.

Na onze aankomst in Saintes-Mari�s-de-la-Mer meer bepaald in Le Mas de Cocagne gaan wij te voet naar het gezellige centrum dat vooral bestaat uit restaurants. In de namiddag rijden wij richting Aiges-Mortes om daar een bezoekje te brengen aan de ommuurde stad. Aiges-Mortes is een zwaar versterkte vestingstad met diverse stadspoorten en torens. Op de terugweg naar Saintes-Maries-de-la-Mer nemen wij de D85 zodat wij hier de overzet (Bac du sauvage) kunnen nemen.
Langs deze route waarneming van een koppel bijeneters en mijn allereerste purperreiger, weliswaar in de verte maar toch mooi om te zien. Bij valavond zien wij verschillende groepjes flamingo`s die naar hun overnachtingplaats vliegen.

Vrijdag 17 juni 2011

`s Morgens vroeg uit de veren zodat ik tegen 6uur kan vertrekken, aan de horizon doet de zon in ieder geval al moeite om naar boven te klimmen. Het duurt niet lang of ik zie al flamingo`s in de eerste zonnestralen, kort daarna zie ik op verschillende plaatsen koereigers druk doende tussen, onder en bovenop de camarquepaarden.

Geen geluk met de purperreigers en andere soorten daar het riet langs de wegen en sloten hoog staat waardoor de waarnemingen maar op een laag niveau komen te staan. Beverratten zijn hier ook aanwezig; ik zag eentje liggen op de weg die nog maar pas door een auto was gegrepen; een tweede soortgenot overkwam hetzelfde op een later tijdstip gedurende mijn ochtendtrip. Op de rijstvelden zaten menige kleine zilverreigers hun ontbijt bijeen te zoeken. Bijeneters worden ook gespot, een zestal, maar zoals gewoonlijk te ver weg om goed te zijn (ik zal toch eens op zoeken moeten gaan om een zwaardere lens). Bijeneters vinden is op zich niet zo moeilijk; je laat je venster open en luistert naar hun gezang. Eenmaal gehoord, vergeet je het nooit. Op die plaats zie ik en hoor ik een koningskwartel die bovenop een weidepaal het beste van zich geeft. Na nog een overvliegende hop te hebben gezien,ga ik richting Mas de Cocagne alwaar mij een goed ontbijt wacht. Trouwens, voor wie richting Saintes-Maries �de-la Mer gaat, de weg richting Pioch-Badet of wel Saintes-Maries-de la Mer par Cacharel is veel rustiger (vooral `s morgens om foto`s te nemen) en mooier om door te rijden.
Na het heerlijk ontbijt bezoeken wij eerst het plaatselijk marktgebeuren om daarna een rondrit te maken door de Camarque. Vanuit St.-Maries-de-la Mer rijden wij richting Arles; na zo`n 21km nemen wij de afslag naar links (D37) richting Salin de Giraud, Mejanes en Etang de Vaccar�s. Hier rijdt men langsheen het Etang de Vaccar�s, in deze periode van het jaar staat het riet echter zeer hoog zodat men maar nu en dan eens een glimp kan opvangen van het meer. Na zo`n 7,5km te hebben gereden treft men aan de rechterkant een oude elektriciteitskabine die nu dient als observatietoren. Van hieruit heeft men een mooi overzicht op de streek. Waarnemingen is nihil; niets te zien; enkel een hagedis die zijn eten zoekt op de trap van de observatietoren. Een 300 meter verder, maar dan links, ligt de weg route du Mas D`Agon maar later meer hierover. Wij vervolgen onze weg om na zo`n 6,6km rechts af te slaan (Etang de Vaccar�s) naar het informatiecentrum La Capeli�re. Maar alvorens wij deze afslag nemen neem ik nog snel een paar foto`s van een prachtig zonnebloemenveld.

Bij mijn terugweg naar de auto zie ik voor de eerste maal de scharrelaar en ik heb zelfs nog het geluk er een foto van te kunnen nemen. De weg richting informatiecentrum brengt ons dichterbij de flamingo`s zodat ik er toch een paar foto`s kon nemen. Het informatiecentrum is niet veel speciaals en spijtig genoeg was er niets voorzien om te drinken (zoute lucht en zon maken ons dorstig). Het is een aanrader deze weg eens te nemen en er rustig door te rijden. Na de overzet te hebben genomen in Port-Saint-Louis rijden wij naar Arles. Deze stad is gelegen aan de Rh�ne en werd gesticht ten tijde van het Romeinse Rijk. Op het Place du Forum ligt nog steeds het caf�terras dat men terug kan vinden op het bekende schilderij �Caf�terras bij nacht� van Vincent van Gogh, die zijn laatste twee levensjaren doorbracht in Arles.
`s Avonds paardenfeest in Saint-Maries-de-la-Mer alwaar een groepje stieren de straat op worden gestuurd en het aan de ruiters is om deze stieren te omringen en te begeleiden naar een welbepaalde plaats. Hier spijtig geen foto`s van; ik had op dat moment geen fototoestel mee. Omdat de festiviteiten vroeger waren begonnen dan aangekondigd.

Zaterdag 18 juni

Zoals de dag voordien ben ik vroeg vanonder de wol gekropen om bij zonsopgang foto`s te gaan nemen, maar het weer is spelbreker: het is bewolkt en er valt een nattigheid. Dit zijn niet de ideale omstandigheden om aan natuurfotografie te doen, maar ik ben nu toch wakker en ga dan maar een beetje toeren, je weet nooit wat je tegenkomt. Zoals ik verwachtte, waren de waarnemingen minder dan de dag voordien; de bijeneters zaten wel op dezelfde plaats maar ook nu ver weg. Flamingo`s en koereigers verder weg van de straatkant en ik moet mij uiteindelijk tevreden stellen met een overvliegende purperreiger.
Na het ontbijt laden wij alles in de wagen om ons daarna richting Provence te begeven. Wij maken gebruik van route du Mas D`Agon waar ik het gisteren over had. Deze weg loopt tussen verschillende rijstvelden en moerasgebieden en staat beschreven als een ideale plek om verschillende reigersoorten waar te nemen, maar het riet stond ook hier redelijk hoog zodat er van waarnemingen niet veel in huis kwam. In het voorjaar moet dit wel degelijk een toplocatie zijn om vogels te spotten. Op het einde van deze straat heb ik wel het geluk om voor de tweede maal een scharrelaar waar te nemen en deze maal vanop een kortere afstand; geen tijd echter om er een foto van te nemen maar ik was wel verbaasd dat dit zo`n grote vogel is.

Na deze laten wij de Camarque met zijn flamingo`s, koereigers en vooral met zijn muggen achter ons met als eindconclusie; deze streek is goed voor mensen die graag vogels spotten en dan beter iets vroeger op het jaar (mei). Voor de rest is er niet veel speciaals over te vertellen, maar dit is dan wel mijn eigen conclusie over deze streek. Vertrokken richting Villars - Provence onder bewolkte omstandigheden maar zeker niet te koud. Ginds aangekomen eerst onze bagage uitgeladen om daarna onze inkopen te gaan doen om het weekend door te kunnen. In de late namiddag een wandeling gemaakt naar het dorp en hier ook de eerste bijeneters opgemerkt (12- tal exemplaren). De twee volgende dagen geen bijeneters gezien of gehoord.

Zondag 19 juni

`s Morgens vroeg rond gereden maar niet te veel gezien behalve een hop die zich even liet fotograferen. Na het ontbijt zijn wij naar de markt gegaan in L`Isle-s-la-Sorgue, een grote markt met vele streekproducten in een prachtig stadje, maar waar veel volk aanwezig was, daarom raad ik aan vroeg genoeg te gaan om deze markt te bezoeken.
Nadien doorgereden naar de streek rond Gigondas en gestopt in S�guret vanwaar men een mooi uitzicht heeft over deze wijnstreek. Onze weg verder gezet richting B�doin waar men de aanwezigheid van de wielertoerist duidelijk kan merken; �s middag doen wij een heerlijke picknick met zicht op de Ventoux en besluiten wij deze op een later tijdstip eens aan te doen. Na de picknick onze weg verder gezet richting Villars met als tussenstop de Abdij van S�nanque (ook wel Notre-Dame de S�nanque), een cisterci�nzerabdij in de gemeente Gordes, prachtig gelegen in een vallei en omringd door lavendelvelden; spijtig stond de lavendel hier nog niet helemaal open maar dat kon de pret niet meer bederven. `s Avonds genieten op een terrasje in het dorp en op de terugweg naar de woning horen we het geroep van de dwergooruil.

Maandag 20 juni

Wat is het heerlijk `s morgens vroeg de baan op te gaan onder een stralende zon; enkel spijtig dat ik niets voor mijn lens krijg dat de moeite is om te fotograferen, maar de zonnestralen voelen maakt veel goed. Zoals iedere morgen gaan wij, na mijn morgenrondrit, te voet naar de plaatselijke bakker om een vers stokbroodje om nadien even te genieten van een heerlijke espresso op een terrasje.

Daar het zo`n prachtig weer is, besluiten wij ter plaatse te blijven en te voet naar Saint-Saturnin-Les Apt te gaan. Dit grote dorp ligt tegen een rots waarop twee windmolens uit de 17de eeuw samen met een middeleeuwse kasteelru�ne het dorp bewaken. In het oude centrum ontdek je enkele mooie oude huizen, gebeeldhouwde poorten en fijn bewerkte deur- en vensterramen. De kerk Saint-Etienne werd in 1860 gebouwd om een oudere romaanse kerk te vervangen.
Een steegje, links van de kerk brengt je naar de kasteelru�ne boven het dorp. Hier begint een bewegwijzerde wandeling door de resten van het middeleeuwse dorp en langs de verschillende verdedigingswallen. Naarmate je hoger klimt, wordt het uitzicht op Saint-Saturnin en omgeving steeds mooier. De wandeling brengt je via een stuwmeertje terug naar het dorp. Tijdens onze wandeling zie ik een voorbijvliegende wielwaal maar deze is al even snel weg als hij gekomen was. In de namiddag maken wij gretig gebruik van het zwembad en ik probeer tussentijds een Proven�aalse krekel (cycaden) te fotograferen, wat eerlijk gezegd niet zo simpel blijkt te zijn.

Dinsdag 21 juni

Vandaag staat een bezoek aan de stadjes Gordes en Roussilion op onze planning. Eerst rijden wij naar Gordes naar de wekelijkse markt, alwaar wij een afspraak hebben met een collega van het werk die samen met haar vriend hun vakantie doorbrengen in de Provence. Na ons bezoekje aan Gordes rijden wij richting Roussillon met zijn warme okerkleuren. Het dorp is ��n van de mooiste van Frankrijk en is zeker anders dan alle andere. Het neemt een unieke plaats in door de mineralen die een verrassende reeks van mooie kleuren laten zien, in alle lichtomstandigheden. Deze aanwezigheid voel je volledig wanneer je het Okerpad neemt,dat mooi aangelegd is en bewegwijzerd en dat naar de �Chauss�e des g�ants� (Hoofdweg van de reuzen) leidt te midden van grootse bezienswaardigheden gebeeldhouwd door water en wind. In de late namiddag nemen wij een verfrissende duik want het is warm, zeer warm.

Woensdag 22 juni

Deze morgen nogmaals rondgereden maar behalve een steenuiltje in tegenlicht niets waargenomen. Dan maar terug naar de vakantiewoning gereden alwaar ik vanuit de keuken plots zeven hoppen in de tuin zag zitten. Maar mijn fototoestel lag nog in de wagen, daar wij van plan waren onmiddellijk naar de Mont Ventoux te vertrekken.

Daar zit je dan als fotograaf zonder toestel met zeven hoppen in de tuin die alle tijd nemen om eten te zoeken. Na een kwartiertje vertrekken ze alle, wellicht naar een andere tuin. Wij rijden naar Sault, een mooi oud stadje gelegen op een rotspunt met een mooi uitzicht op de vallei van Sault. Lavendel is hier ook overvloedig aanwezig. In de verte zie je de kale top van de Mont Ventoux. De top van de Mont Ventoux ligt op 1912 meter hoogte. Het hoogteverschil met de voet van de berg bedraagt 1614 m. Op de top van de berg bevindt zich een weerstation met een grote zendmast. De berg is bekend doordat de beklimming ervan herhaaldelijk is opgenomen in enkele gerenommeerde wielerwedstrijden, zoals de Ronde van Frankrijk, vanwege de moeilijkheidsgraad en het kale 'maanlandschap'. De weg van Sault naar de top van de Mont Ventoux is ongeveer 26 km. Onderweg kom je dan ook wielertoeristen tegen die zich de ziel uit hun lijf trappen om boven te geraken. Bovenaan is het fris, winderig en regent het met tussenpozen.

Een paar foto`s genomen, iets gaan drinken en terug naar beneden richting Malauc�ne; van hieruit stellen wij de gps in naar Brantes. Brantes lijkt tegen de wand van de Montagne de Bluye geplakt, met aan de overkant van de vallei de steile, rotsachtige noordzijde van de Mont Ventoux. Het dorpje is een netwerk van steegjes, overdekte doorgangen en enkele mooie oude huizen. Boven in het dorp is een klein restaurantje waar je van op het terras een subliem panorama hebt. Het zonnetje laat zich weer zien en wij genieten dan ook met volle teugen van dit mooie uitzicht. Brantes, een echte aanrader. Via Saint-Christol rijden wij terug naar huis met onderweg een mooie waarneming van een slang kruipend over het wegdek, het dier had zeker een lengte van 100cm. In de late namiddag kregen wij weer bezoek van een hop in de tuin maar deze maal bleef hij ver weg en verbleef er niet te lang. Deze avond groot feest in Villars; terwijl een plaatselijke zanger zijn longen uit zijn borstkas zingt, eten wij een lekker menu met een lekkere wijn op het terras van restaurant La Fontaine, leven als�� Op onze terugweg zit er boven ons hoofd, in een boom, een dwergooruil te roepen. Met deze klanken stappen wij verder de nacht in.

Donderdag 23 juni

`s Morgens een locatie gevonden waar een koppeltje bijeneters verblijven, een steenuilenkast waar een uit de kluiten gewassen jonge steenuil in de nestopening zat, maar zich bij de minste beweging terugtrok in zijn veilige nest. Vandaag rijden wij een 10 km verderop naar Rustrel. De okerrotsen bij het plaatsje Rustrel zijn erg bekend. Het gebied wordt ook wel het �Proven�aalse Colorado van Rustrel� genoemd; er vertrekken drie wandelingen naar de koperkleurige rotsen en de goudkleurige hellingen. Dit is weer een echte aanrader. In tegenstelling tot Roussillion hoeft men hier niet te betalen (enkel de parking, maar er is plaats genoeg in de buurt zonder er gebruik van te moeten maken) en is het er, als men vroeg gaat, veel rustiger. Gedurende deze wandeling horen en zien wij verschillende bijeneters; blijkbaar is dit hier een uitstekend leefgebied voor deze vogels. Wij doen hier de tweede wandeling van de drie en ik raad jullie aan om stevig schoeisel te dragen daar er nogal wat stenen liggen. Na deze toch wel prachtige wandeling rijden we naar Simiane-la-Rotonde. Dit mooie dorpje ligt hoog tegen een heuvel omringd door lavendelvelden. Simiane was vroeger de lavendelhoofdstad van de regio. De overdekte hallen uit de 16de eeuw zijn een overblijfsel van toen, maar nu kan men er rustig iets eten. Al wandelend kom je voorbij mooie voorgevels, voorzien van grote, mooi bewerkte deuren. `s Avonds krijgen wij aan het zwembad bezoek van een boomkikker en een dorstige vleermuis.

Vrijdag 24 juni

`s Morgens terug naar de plaats van de bijeneters maar door het felle tegenlicht besluit ik hier `s avonds eens terug te keren. Op onze laatste dag zoeken wij een markt om daar inkopen te doen om mee te nemen naar huis. Na onze inkopen op de markt van Bonnieux rijden wij richting Murs met zijn Chateau de Crillon le Brave; spijtig kan men dit kasteel niet bezoeken, priv� bezit. In de namiddag maken wij voor de laatste maal gebruik van het zwembad waar wij geruime tijd in de gaten worden gehouden door een hagedis; hoog boven ons hoofd cirkelen twee slangenarenden. `s Avonds terug naar de bijeneters; deze maal heb ik meer geluk, de zon achter mij en met een beetje medewerking van deze prachtvogel kan ik mijn eerste deftige foto`s nemen van de bijeneter. Mooie afsluiter voor deze vakantie, morgen terug naar huis.

Zaterdag 25 juni

De terugweg verloopt vlot; wij maken een tussenstop in Vittel alwaar wij overnachten.

Zondag 26 juni

Terug thuis

Nuttige links

michiel — 2010-08-08 12:10:00

<table width="500px" border="0">
<tr><td>www.michieldevries.nl</td><td>ontwerpen van websites</td></tr>
<tr><td>www.birdpix.nl</td><td>foto's vogels</td></tr>
<tr><td>www.nederpix.nl</td><td>foto's wildlife</td></tr>
<tr><td>www.waarnemingen.be</td><td>dieren waarnemigen Belgi�</td></tr>
<tr><td>www.beleefdelente.nl</td><td>natuursite Nederland</td></tr>
<tr><td>www.martinselkonen.fi</td><td>Gastverblijf en berenfotografie Finland</td></tr>
<tr><td>www.cortijoescondido.com</td><td>Cortijo in Arcos De La Frontera</td></tr>
<tr><td>www.cortijosalinas.es</td><td>Cortijo in natuurpark Grazalema - Ronda</td></tr>
<tr><td>www.mas-cocagne.com</td><td>Verblijf in de Camarque </td></tr>
<tr><td>www.sincera.be</td><td>Verblijf in de Provence - "Parc Naturel R�gional du Luberon"</td></tr>

</tr></table>


<div id="wettercom-button-a1c28364963cf1162f452f94ae3b159c">
<link id="wettercom-css" href="http://woys.wetter.com/woys3.1.css.php?10403,a1c28364963cf1162f452f94ae3b159c" rel="stylesheet" type="text/css" />
<div id="wettercom-woys-a1c28364963cf1162f452f94ae3b159c"></div>
<div id="wettercom-search">
<form id ="wettercom-form" method="get" action="http://www.wetter.com/suche" target="_blank">
<div id="wettercom-form-label">
<label for="wettercom-form-city">Search</label>
</div>
<div id="wettercom-form-input">
<input id="wettercom-form-city" name="search" type="text" value="ZIP or City" onfocus="this.value=''" />
<button id="wettercom-form-submit" type="submit"><img src="http://imgs-2.wetter.com/layout/1/woys/submit.gif" alt="submit" /></button>
</div>
</form>
</div>
<div id="wettercom-brand">
<a id="wettercom-link" href="http://www.wetter.com/"><span id="wettercom-more"></span><img id="wettercom-logo" src="http://imgs-2.wetter.com/layout/1/woys/logo.png" alt="wetter.com" title="wetter.com" /></a>
</div>
<div id="wettercom-clear">
<script type="text/javascript" src="http://woys.wetter.com/woys3.1.js.php?10403,a1c28364963cf1162f452f94ae3b159c"></script>
</div>
<div id="wettercom-title">
<a id="wettercom-citylinkfdg" href="http://www.wetter.com/wetter_aktuell/wettervorhersage/3_tagesvorhersage/?id=BE0BR0162" title="Weather Ternat" target="_blank">Weather Ternat</a><a id="wettercom-citylinkfgsfg" href="http://www.wetter.com/wetter_aktuell/wettervorhersage/?s_path=EU%2FBE%2F" title="Weather Flanders" target="_blank">, BE</a>
</div>
</div>

Spanje Andalusi� 2010

johan — 2010-05-04 18:04:00

Op zoek naar de bijeneters in Andalusi�

Ons vertrek verliep niet zoals het voorzien was; door de welbekende aswolk van de IJslandse vulkaan Eyjafjallaj�kull was de luchthaven van Sevilla gesloten, met als gevolg dat wij onze eerste nacht niet doorbrachten in Sevilla maar in een Ibis-hotel in Diegem. De dag nadien hebben wij 's morgens het vliegtuig kunnen nemen tot Madrid, daar deze luchthaven nog open was; van daaruit spoorden wij met de HST richting Sevilla. Deze treinrit verliep vlekkeloos en na 2u30 stonden wij in het station van Sevilla. Met een vertraging van 24 uur kwamen wij dan uiteindelijk aan in ons hotel. Onze eerste avond maakten we een wandeling in het historisch centrum, alwaar de gierzwaluwen zich duidelijk lieten horen, en bezochten we verschillende tapasbars.

Donderdag 13 mei; 's morgens vroeg ben ik naar het park Maria de Luisa gegaan om te kijken wat er zoal rondliep of rondvloog. Blijkbaar was het geen goed moment, want ik kreeg niets voor mijn lens. Buiten een paar distelvinken, halsbandparkieten en eenden viel er niets te bespeuren.
Na het ontbijt zijn we het stadscentrum van Sevilla ingetrokken waar wij eerst een bezoek brachten aan de Plaza del Toros met zijn museum, nadien langsheen de Torro del Oro, om uiteindelijk Placa de Espanea aan te doen. Tussendoor genoten wij ten volle van de overheerlijke tapas en paar frisse cruzcampo's. Door ��n dagje minder Sevilla hebben wij niet de mogelijkheid gehad om nog meer te zien; maar ��n ding staat vast: wij keren ooit zeker naar deze prachtige en gezellige stad terug.

Vrijdag 14 mei; onze volgende bestemming ligt nabij het stadje Arcos de la Frontera. Na onze huurwagen te hebben afgehaald aan het vliegveld rijden wij richting Arcos; volgens de GPS is dit een uurtje rijden. In het prachtig gelegen Cortijo Escondido (webadres te vinden onder rubriek links) worden wij begroet door de rondvliegende kiekendieven, vale gieren en roeken. De cortijo bestaat uit zes kamers en een ontbijtruimte; het uitzicht is adembenemend mooi. Het is zeker een aanrader van formaat.
Na het uitpakken van de koffers zijn wij richting Arcos de la Frontera gereden om daar te voet tot bovenaan in het stadje te gaan vanwaar men een prachtig zicht heeft over de streek. Beneden stonden we geparkeerd aan een kleine marktplaats met een kerkje alwaar bovenop een koppel ooievaars woonde met hun twee uit de kluiten gewassen jongen. Op onze terugweg naar de wagen konden wij de verleiding niet weerstaan om een paar tapabars te bezoeken. Wat kan het leven soms toch mooi en lekker zijn.

Zaterdag 15 mei; vandaag doen wij Jerez de la Frontera aan.

Hier hebben wij een bezoek gebracht aan de druke binnenmarkt, alwaar wij onze ogen de kost gaven aan al het lekkers dat mooi uitgestald lag.
Daarna maakten we een stadswandeling; rond de kathedraal vlogen verscheidene torenvalkjes en soms kon men overvliegende ooievaars waarnemen. Blijkbaar was het een goede periode voor distelvinken die drukdoende waren om hun mooiste deuntje te laten horen. Tijd om een bezoekje te brengen aan ��n van de sherry-huizen in Jerez hadden wij niet, daar wij na het middageten doorreden naar El Puerto de Santa Maria waar we gingen kijken naar de stierengevechten in de arena van El Puerto.

Zondag 16 mei; Vandaag neem ik een rustdag en besluit ik in de buurt van de cortijo te blijven; na het ontbijt had ik het geluk aan mijn kant en doe ik mijn allereerste waarneming van 4 bijeneters. Hoewel deze zo schuw zijn dat ze bij de minste beweging steeds verdervliegen;

kan ik toch een paar foto' s nemen. Mijn reisgenoten gaan richting El Bosque; ikzelf begin met een wandeling in de buurt en al vlug kom ik de eerste kiekendieven, gieren en raven tegen, maar deze verdwijnen snel zodra ik in hun vizier kom.
Tijdens deze wandeling doe ik waarneming van de kuifleeuwerik, rode patrijs, vale gier, roodkopklauwier, roek, kiekendief, huiszwaluw, boerenzwaluw. Onder een paar stenen zitten schorpioenen maar deze laat ik voor alle zekerheid met rust. In de loop van de namiddag besluit ik uit te rusten aan het zwembad en te genieten van het warme weer en van de boven mij cirkelende roofvogels en dit met een paar cervezas in de buurt.

Maandag 17 mei; vandaag rijden wij, mijn echtgenote Conny en ik, richting Cadiz. Het was een aangename verrassing om in deze stad rond te kuieren; met zijn vele smalle straatjes en de daarbij horende terrasjes en restaurants is dit een supergezellige stad en ik moet zeggen dat de afwezigen onder ons ongelijk hadden; gewoon doen als je in de buurt bent. Waarnemingen waren miniem, maar het was een dagje genieten van de omgeving en vooral van elkaar.

Dinsdag 18 mei;

vertrek naar onze laatste bestemming hotel Cortijo Salinas in Ronda (webadres eveneens te vinden bij de links). alweer een pareltje, mooi gelegen in het natuurpark van Grazalema. Bij onze aankomst viel mij onmiddellijk het grote aantal gieren op die hoog in de lucht aan het rondcirkelen waren, alsook de vele putters die ook hier hun mooiste liedjes naar voor brachten. In de buurt zag ik ook een koppeltje zwarte spreeuwen, maar deze lieten zich niet benaderen; hetzelfde met de bijeneters. Na onze bagage naar de kamers te hebben gebracht, doen wij een kleine verkenning van de omgeving.

Woensdag 19 mei;

vandaag staat er een bezoek aan Ronda op ons programma. Ronda ligt op een rots en is ook ��n van de oudste steden van Spanje. In tegenstelling tot de kustplaatsen, is Ronda goed bewaard gebleven voor het massatoerisme. Het ligt op 740 meter hoogte en was in de tijd van de Romeinen al een bekend handelscentrum; ondanks de afgelegen plek was het een aantrekkelijke plaats om in bezit te hebben. Puente Nuevo is de blikvanger van de stad. Stoer en majestueus verbindt deze brug het oude en nieuwe deel van de stad. De brug is in de achttiende eeuw gebouwd en overbrugt een ravijn van meer dan honderd meter diepte. Je kunt vlakbij de Puente Nuevo naar beneden lopen langs een kronkelig pad. Samen met Conny zijn wij het pad afgedaald om van beneden een beter zicht te hebben op deze Puente Nuevo; onderweg waren wij vergezeld door verschillende kleine zwartkoppen, Alpenkraaien, rots- en gierzwaluwen.
De brug Puente Nuevo is ��n van de meest gefotografeerde bouwwerken in Spanje. In Ronda vindt men ook het oudste stierenvechtenarena van Spanje, de "Plaza de Toros". Tot laat in de avond verblijven wij dan ook in deze stad waar zoveel is te zien.

Donderdag 20 mei;

na het ontbijt worden, Conny en ik, gedropt nabij de Garganta Verde; dit is een 400m diepe kloof die bewoond wordt door de gieren. Na de nodige papieren te zijn gaan afhalen in het touristenkantoor van Zahara - om dit stuk te betreden heeft men een toelating nodig van de bevoegde instanties - gaan wij samen op zoek naar de gieren. Na een kleine wandeling komen wij aan een mooi platform vanwaar men een prachtig uitzicht heeft over de kloof. Wij besluiten om op dit punt een tijdje te blijven in de hoop dat de gieren hier voorbij zouden vliegen. En inderdaad al snel zien wij overal rondvliegen en wij kunnen dan ook de nodige plaatjes schieten, maar heel dichtbij komen ze toch niet. Na een tweetal uurtjes besluiten wij om terug te keren en beginnen wij aan onze tocht naar het nabijgelegen mooi wit dorp Zahara. Onderweg worden wij vergezeld door overvliegende vale gieren en zelfs een koppeltje dwergarenden. Zahara ligt verscholen in de bergen van de Sierra de Grazalema, en heeft een zeer gezellig marktplaatsje met bijpassende restaurants waarvan Conny en ik dan ook gretig gebruik van maken.

Vrijdag 21 mei;

rondrit met de wagen, langs een immens nationaal park : Parque Natural Sierra de las Nieves. Dit immense natuurpark beslaat ruim 20.000 hectare en strekt zich uit van Ronda tot Marbella. Het natuurgebied kenmerkt zich door de talrijke microklimaten en werd door de Unesco tot biosfeer-reservaat uitgeroepen. Wandelaars met een goede conditie kunnen genieten van de natuurlijke pracht: gebergte met diepe ravijnen, bossen vol blauwgroene pijnbomen (Pinsapo)...
Naast de schitterende flora is ook de fauna hier erg uitgebreid. Er leven in het prachtige natuurgebied heel wat beschermde diersoorten: de steenarend, uilen, otters, steenbokken...

Zaterdag 22 mei; er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Dus worden de valiezen gepakt en vertrekken wij richting luchthaven Sevilla, die ondertussen weer opengesteld is, om aldaar het vliegtuig te nemen richting Zaventem.
Wij zeten alvast Andalusi� terug op onze agenda voor het voorjaar 2012, hopelijk dan met minder tegenslagen, want soms zit het venijn hem in de staart. Conclusie van deze reis; is dat wij de streek zeker aan ieder van jullie kunnen aanraden.

Burlen van de herten 2009

johan — 2009-08-17 09:14:00

21 September overgang van de zomer naar de herfst, rond deze tijd ga ik dan ook voor een weekje naar de Ardennen om het burlen van de herten van korter bij mee te maken. Mijn verblijfplaats, de streek van Houffalize, is dan ook een geschikte uitvalsbasis om op zoek te gaan naar burlende herten. Eerst en vooral geef ik graag een woordje uitleg over dit jaarlijks terugkerend fenomeen.

� De bronsttijd (oestrus) is een periode waarin dieren een drang hebben om te paren. Dit wordt veroorzaakt door hormonale veranderingen in het lichaam van het dier. De bronsttijd van een diersoort begint met het vruchtbaar worden van het wijfje. Het mannetje reageert hierop. Mannelijke dieren gedragen zich agressiever door de verhoogde hoeveelheid testosteron in hun bloed, waardoor zij beter in staat en meer geneigd zijn om te rivaliseren met andere mannetjes. Andere mannetjes zullen agressief benaderd en bevochten worden. Vrouwtjes worden onrustiger en zullen geursporen uitzetten zodat een partner haar op het spoor kan komen. Vrouwelijke dieren die in groepen leven zoeken actief toenadering tot de mannetjes. De bronst van het vrouwtje eindigt als zij bevrucht is. In de periode dat een vrouwelijk dier jongen zoogt, wordt zij niet bronstig. Bronstige herten hebben meestal weinig belangstelling voor voedsel en deze tijd is dan ook een behoorlijke terugslag op hun conditie.

� Meestal valt de bronst in het najaar (augustus-september) en kan men onderdelen in 3 categorie�n: de voorbronst, hoogbronst en nabronst waarvan de hoogbronst het meest interessant is. In deze periode vind de strijd der titanen plaats. Herten strijden dan met elkaar voor de roedels. De roedels geven het hert namelijk de verzekering dat er nageslacht wordt geproduceerd.

� Het allerbekendste is wel het burlen van de herten. Dit geluid is tot in de wijde omtrek te horen. Je merkt het ook aan territoriaal gedrag van de herten. Ze verjagen de jonge mannetjes en proberen roedels te vormen, of ze hebben reeds hindes in hun roedel. Het kan ook gebeuren dat ze proberen hindes van een ander hert over te nemen, of dat een solitair hert probeert de roedel van een plaatshert over te nemen door de strijd aan te gaan. Deze strijd kan een hele tijd in beslag nemen, maar het kan ook in een zeer korte tijd beslist zijn. Het is een hevig treffen en vaak komen de herten niet ongeschonden uit de strijd en er is zelfs kans op een dodelijk afloop. Een ander bronstgedrag is het vegen met het gewei en het sprietsen. Door te vegen met het gewei probeert het hert zijn imposant gewei nog groter te laten lijken, vooral als door het vegen takken en gras in het gewei verstrikt raken. Door te sprietsen laat het hert zijn geuren achterwege voor andere concurrerende herten en laat op deze manier merken dat op die plek hij regeert.

De eerste avond bij mijn aankomst een kijkje gaan nemen op de plaats van het gebeuren. Al snel waren er twee roedels aanwezig, de ene met zo'n 20 hindes, de andere zo'n 30-tal hindes. De mannetjes waren gedurende gans de week nogal agressief en het kwam dan ook geregeld tot harde confrontaties. Het spijtige van de zaak was dat dit jaar zich alles afspeelde op een nogal verre afstand zodat het fotograferen van de dieren niet eenvoudig was. Het burlen zelf verliep in het begin van de week nogal rustig, reden hiervan was de te warme temperaturen voor deze periode. Voor een hoogtepunt moest ik wachten tot donderdagavond (24/09), de temperatuur liep terug tot 5� en dit bij een heldere hemel. Het startsein was hiermee gezet om een wedstrijdje onder het luidst burlen te starten, ik kan jullie garanderen het was de moeite. De dag nadien waren ze 's morgens nog steeds druk in hun doen en kregen wij dit schouwspel te zien bij een prachtige zonsopgang.
Overige speciale waarnemingen gedurende de week waren: Vos, ree, bever, buizerd, rode wouw, klapekster, goudvink, notenkraker, kruisbek en zwarte specht.

Johan

Je bent ingelogd

michiel — 2009-08-15 15:03:00

Je bent ingelogd. Je kunt nu het volgende doen:

Een nieuw artikel plaatsen
- Klik op het betreffende hoofdstuk hierboven en klik daarna links op 'Nieuw artikel'

Een artikel wijzigen
- Klik op het betreffende hoofdstuk hierboven en klik rechts daarnaast op 'Wijzigen'.

Klaar? Vergeet niet uit te loggen!

Succes!